sobota, 19 listopada 2022

Rozdział 5 Podróż cz.2

 

 - Faktycznie jest tu strasznie- rzekła Kiara po wejściu na dno doliny. Wokół lwów było dużo martwych ciał zebr i słoni.  W powietrzu unosiła się mgła,która spowodowała u Nali łzawienie z oczu. A może było to coś innego? Ziemia była spękana. Można było czuć odór krwii i śmierci. Po lewej stronie widnokręgu  było wyciągnięta szyja słonia. Kość była bardzo objedzona. Obok niej czaszka dzioborożca, a z tyły wystawała kość udowa hieny  bez stopy.  Obok szkieletu słonia widniało jeszcze nie do końca objedzone ciało jakiegoś chudego geparda. 

Raptem z Lwiej Ziemi, sfrunęły dwa sępy. Nawet jak na swój gatunek były ogromne. Posiadały na szyi lekko białe meszki, zaś na głowie było widać łysinę. Sam ptak miał płowe pióra, a drugi miał bardziej brązowe pióra . 

 


Widząc je brązowooka zaniepokoiła się, ponieważ od czasu wygnania hien, żadnych zwierząt nie było na Cmentarzysku Słoni oraz lwica nie czuła aby oba zwierzęta przybyły tutaj aby mówić o pogodzie.  Zaintrygowana tym widokiem podeszła do nich od tyłu. Podleciały do czaszki słonia, a następnie na niej usiadły. Jeden z nich  ciekawsko przechylił  łeb w stronę ciała chudego geparda i zaczął mówi do drugiego:"Wiesz nie widziałem tych małych lwiątek, które się bawiły w obronę aż od 6 miesięcy!"

Kiara słysząc te słowa się zaciekawiła:"Małe lwiątka? O czym oni mówią? Przecież na Lwiej Ziemi, aktualnie nie ma żadnych młodych. Może myślą o Drzewie Życia?"

- Naprawdę? To rewelacyjnie! A co się z tym czerwonogrzywym stało?- zapytał ptak

"Czerwonogrzywy? Ale chyba nie znam żadnych przecież takich lwó... Zaraz! Przecież Kion ma taką grzywę!"- pomyślał z przejęciem przyszła królowa-"Ale to chyba nie może być on!!"

- Chyba znalazł sobie lwicę. Ale uważam tak w sekrecie, że- tu ptak zniżył tak głos, że lwica już nic nie słyszała

- " Chyba niestety naprawdę mówią o Kionie! Przecież ma partnerkę! I jeszcze niedawno był lwiątkiem!"- serce Kiary podeszło do gardła. 

- Ogólnie to wiesz o tym, że przez niego zmarła Duma?- zapytał rozmówca

"Kto to Duma? I jaki ma w tym związek Kion!?"- myślała coraz bardziej rozgorączkowana Kiara

-Ja kto przez tego rozwydrzonego hipokrytę? Ale ona była jedną z najbardziej lojalnych i obdarzanych szacunkiem zwierząt! Mam nadzieję, żę karma dosięgnie tego lwa!- odrzekł rozgniewany ptak

"Oni muszą kłamać! Pewnie coś źle zrozumieli"-uspokajała się w myślach

- Tak czy inaczej z szacunku do niej podejdźmy na chwilę do jej ciała i powiedzmy jej ostanie słowa- odparł padlinożerca, a następnie ze swoim przyjacielem odleciał. Kiara chętnie by za nimi poszła, ale niespodziewanie od tyłu zaszedł ją Kovu

- Co robisz?- zapytał

- Ja ... ja ... ja -zaczęła się jąkać lwica. Była oszołomiona ilością faktów, które dzisiejszy dzień przyniósł. Miała ochotę jednocześnie płakać, dowiedzieć się więcej i  zasnąć.

- Jesteś zaskoczona tym miejscem? Ja też. Mam wrażenie jakbym kiedyś tu już był i ...-nagle przerwał partner widząc, że córka Simby zaczęła płakać- Wszystko w porządku?

"Co ja robię?!"- zapytała wściekła na siebie w myślach. Następnie wzięła wdech i się momentalnie uspokoiła

-Nie po prostu to miejsce mnie przytłacza- odparła cicho lwica- Znajdźmy Nalę i pójdźmy do Simby. Para szybko ją znalazła. Okazała się, że próbowała wejść do czaszki słonia.

- Może gdybym była lwiątkiem, udałoby mi się- odparła z zadowoleniem królowa- Faktycznie dosyć długo już tu jesteśmy. Pewnie Simba już jest zdenerwowany i warczy!- zażartowała zielonoka. Następnie we trójkę doszli do władcy, który leżał na plecach. Na ich widok się szybko zerwał.

- Możemy już ruszać w drogę?- zapytał zmieszany król

- Oczywiście. Chodźmy dalej!- zawołała Nala i wszystkie lwy ruszyły w drogę powrotną do wodopoju, a następnie znowu obrali ścieżkę do Drzewa Życia


sobota, 12 listopada 2022

Rozdział 4 Podróż cz.1

Następnego dnia rodzina królewska ruszyła w drogę. Przed podróżą zapolowali. Nasyceni poszli najpierw do wodopoju.Następnie skierowali się wzdłuż koryta rzeki, ponieważ droga do Drzewa Życia prowadziła do jeziora, które miało tam swoje ujście. Cztery lwy szły po prawej stronie strumienia. Po drodze krajobrazu zmieniały się. Nagle głos zabrała Nala:

-Pamiętam te czasy, kiedy raz poszłam z Simbą na cmentarzysko słoni-westchnęła lwica

-Oj tak. Byliśmy wtedy tacy młodzi.Całe szczęście, że uratował nas mój tata-odparł lew

-Naprawdę byłeś tam ojcze?-zapytała zdziwiona Kiara

-Tak. Po uratowaniu przez Mufasę spędziłem z nim wieczór. Był owym wieczorem ostatnim.- wyszeptał mgliście Simba, a następnie przystanął i na ziemię i popłynęło kilka łez.Podeszła do niego Nala, Kiara i Kovu. Kremowa lwica przytuliła się do niego i wyszeptała kilka słów do ucha. Następnie władca krainy wstał i rzekł:"No dobra, koniec tych wspominek. Pora iść dalej"

-Jaka jest cmentarz słoni?- zapytała zaciekawiona siostra Kiona

- Oj nie pamiętam- odparł speszony Simba- Ale Nala, ty chyba pamiętasz. Zgadza się?

-Tak. Pamiętam jakby to było wczoraj- wspomniała melancholijnie Nala- A może macie ochotę się tam przejść. Obecnie już hieny odeszły z Lwiej Ziemi.

-Moglibyśmy?!- zapytała zdziwione dorosłe dziecko

- Myślę, że tak. Nikogo już tam nie ma, a może się czegoś dodatkowego nauczycie-na chwilę przerwała królowa i zapytała szeptem- A co ty na ten pomysł Simba?

-No cóż jeśli chcecie to możecie- odparł lew- Ale beze mnie!- ostatnie słowa wyrzucił z widocznym wstrętem.

-Rozumiem- odparła zdziwiona Kiara, a następnie skręcili w lewo w stronę kępy aloesu.Przeszli kilkadziesiąt metrów, aż zobaczyli  duży głaz. Potem znowu skręcili w prawo do charakterystycznej kości słoniowej. Kilka metrów dalej rozpościerało się łagodne przejście na cmentarzysko, a w miejscu w którym stali rozpoczynało się wgłębienie w ziemi.

- Nala, to ja tu zostanę- rzekł Simba przerywając niezręczną ciszę- Kiedy wrócicie to pójdziemy dalej

- Dobrze- odparła trójka lwów i poszła na zwiedzanie nieznaniach ziem...

 

Rozdział 11 Niespodzianka

Następnego dnia Rani i Kion wyglądali na najszczęśliwszą parę pod słońcem. Samiec co prawda był dość spięty, ale starał się udobruchać swoją...